Прилагодување на интерфејсот за големи дисплеи и телевизори
Прилагодувањето на интерфејсот за големи дисплеи и телевизори не значи само да се зголеми фонтот и да се прошират картите. Корисникот го гледа екранот на поголемо растојание, управува со него поинаку и често нема можност за зголемување, хоризонтално поминување или допир. Доброто решение затоа мора да ја прилагоди навигацијата, типографијата, контрастот и распоредот на елементите на начино што содржината останува читлива без непотребно насочување.
Телевизорскиот интерфејс треба да го сфати како просторна средина, а не како поголема верзија на интерфејсот за телефон. Податоците се читаат под други услови, вклучителки Ambient осветлување, поголема оддалеченоста на очите и физички ограничувања на далечинското управување. Успешната реализација ги усогласува визуелната хиерархија со разборчивост, а основните функции ги прави видливи пред секундарните опции.
Барања на големите екрани
Големите екрани создаваат доволно простор за повеќе информации, но и повеќе можности за неред. Ако сите елементи се прикажани со истата големина, корисникот нема јасна почетна точка. Главната задача, главните навигациски патеки и важните извештаи треба да добијат приоритет преку големина, положба, контраст и простор околу нив.
При избор на визуелна инспирација, извори за визуелен дизајн можат да помогнат за просторната композиција и хиерархија, но секој предложен модел треба да се провери на конкретниот екран. Темната палитра може да изгледа елегантно, меѓутоа фините граници и приглушените бои стануваат невидливи при јако ambient осветлување. Контрастот на текстот, секој статус и активните елементи мора да оставаат јасни на телевизор.
Типографија и читливост
Основниот текст на телевизор обично треба да е поголем од стандардната величина на веб-страница, но не е доволно да се примени фиксирана бројка пиксели. Релативните единици и скалите што се приспособуваат на ширината на viewport овозможуваат постојана пропорција меѓу насловите, текстот и интерфејсните контроли. Вака, истата страница може да биде читлива на Full HD и 4K телевизор без рачно преработување.
Контрастот мора да ја надмине само впечатливата слика на екранот. Обичен текст треба да го исполнува односот на контраст од најмалку 4,5:1, а големите натписи 3:1. Линиите треба да имаат доволно интерлинеарен простор, а долгите текстови да се ограничат на ширина која го олеснува читањето. Наместо префрлање на поголем дел од содржината, подобро е да се користат кратки наслови, уредни под наслови и дополнителни детали што се отвораат по потреба.
Навигација за далечинско управување
Навигацијата мора да биде предвидлива за стрелните копчиња на далечинското управување. Елементите треба да се подредуваат хоризонтално и вертикално, со доволно растојание за избор на соседна контрола. Истата логика важи и за глувачот: пристапот до пребарувањето, помошните информации и потврдувањето не смее да зависи од триење или двојно притискање.
Пристапот може да се прошири со упатство за икони, кои ги разјаснуваат предностите и ограничувањата на иконата како замена за текст. Иконите оставаат корисни кога означуваат позната функција, но секоја мора да има придружна етикета или текстуален опис за пристапност. Фокусот треба да биде јасно видлив, а информациите што се појавуваат со hover мора да бидат достапни и при фокусирање.
Визуелен распоред и хиерархија
Распоредот на голем екран не треба да биде создаден само со делење на просторот во три или четири колони. Широките блокови отежнуваат скенирање и создаваат премногу празен простор меѓу одделните делови. Групирајте ги придружените контроли, оставете видливо одделување меѓу различните функции и поставете ги најчесто користените елементи во очигледна зона.
Динамичниот распоред е особено важен кога ширината на екранот се менува. Содржината може да се префрла во различни број колони, но не смее да се смали под читливата големина. На телевизор, крајните делови треба да имаат поголема безбедна margins зона за да не бидат пресечени од корпусот на уредот. Исто така, елементите на корисничкиот интерфејс и информациите за грешки треба да останат во согласната област.
Споредба меѓу различните дисплеи
Разликата меѓу телефон, монитор и телевизор не е само во дијагоналата. Се менуваат растојанието за гледање, начинот на управување, достапниот простор и времето закое корисникот ја задржува вниманието. Затоа истиот распоред може да биде ефикасен на еден уред, а бавен и непредвидлив на друг.
| Елемент | Телефон или таблет | Голем монитор | Телевизор |
|---|---|---|---|
| Растојание за гледање | Блиску, со допир | Средно, со ми или глувач | Далеку, со далечинско управување |
| Главен фокус | Брз пристап до единечни функции | Паралелна работа и детали | Еднофокусна навигација и јасни избори |
| Минимален текст | Околу 16–18 пиксели | Околу 20–24 пиксели | Околу 28–32 пиксели, зависно од резолуцијата |
| Распоред | Една колона | Две до четири групи | Широки редови со поголеми безбедни зони |
| Навигација | Долна лента или кратко мени | Странична или горна лента | Трајна лента со јасни наслови |
| Визуелен одговор | Непосредно допирање | Непосредно и видлив фокус | Издвоен фокус и појасен избор |
При проверка на основната навигација, како на началната страница, треба да се провери дали корисникот може брзо да ја идентификува главната задача и да се врати кон претходната точка. Телевизорската верзија не треба само да ја повтори мобилната подредба. Таа мора да ги изложи најважните контроли на ниво очигледно за гледање и да ја поедностави интеракцијата со физички уред.
Состојба, брзина и резистентност
Телевизорите често се поврзуваат со безжична мрежа или ограничена брзина, па бавното вчитување има поголемо влијание врз perceives искуството. Сликите со голема резолуција можат да ја блокираат почетното прикажување, а скриптите да создадат одложување пред содржината стане употреблива. Ефектот на бавно вчитување покажува дека изборот на стратегија за вчитување мора да биде проверен спроти видливоста и стабилноста на распоредот.
Lazy loading треба да се примени на содржина што навистина не е потребна веднаш, без да се одложуваат насловот, навигацијата или другите основни елементи. Контейнерите за слики треба да имаат однапред дефинирани димензии за да се избегне поместување на содржината. Кеширањето, понтеренцирани верзии и постепено вчитување на теписите ја подобруваат отпорноста, додека јасните состојба на вчитување го предупредуваат корисникот дека содржината сè уште се подготвува.
Препорации за практична имплементација
Имплементацијата треба да започне со дефинирање на главните навигациски сценарија, а потоа да се провери нивната читливост на реални уреди. Следните мерки ја покриваат најчестите проблеми при пренос на интерфејсот на поголем екран:
- Воведете скала на интерфејсот заснована на релативни единици и ширината на viewport, со минимални граници за фонтот и контролите.
- Означете го активниот елемент со јасен рамка, контрастна боја или комбинација од двата сигнала.
- Прикажете ги натписите и другите важни информации во првите секунди на вчитувањето, без да го блокирате останатиот интерфејс.
- Заредете ги сликите со соодветни резолуции и резервирајте простор за нив пред да се вчитаат.
- Тестирајте ги основните сценарија со далечинско управување, глувач и ми, како и на различни телевизорски резолуции.
- Заменете ги hover-зависите функции со постојани контроли или содржина што се отвора при фокусирање.
Потоа се извршуваат тестови на различни телевизори, монитори и оперативни системи, при што се проверуваат читањето, фокусот, времето за одговор и стабилноста на распоредот. На овој начин, интерфејсот останува читлив, предвидлив и лесен за управување во сите видови сцени.