Како да се постават копчиња за повратна информација ненаметливо
Копчињето за повратна информација е мала интерфејсна компонента, но неговото поставување може да ја одреди разликата меѓу опуштена и наметлива навигација. Ако го прекрива содржината или се отвора пред корисникот да заврши со читањето, го потсетува дека интерфејсот го бара неговиот одговор. На информативен сајт со темна визуелна тема, светлите елементи лесно привлекуваат внимание.
Затоа, копчињето треба да остане достапно, но да не ја заместува примарната задача на страницата. Неговата цел е да овозволи брзо споделување на впечаток, грешка или идеја, додека читањето и ориентацијата низ сајтот остануваат непречени. Доброто решение вклучува јасно име, предвидлив одговор и можност лесно да се затвори или откажи. Успехот се мери по тоа дали корисникот ја наоѓа опцијата кога му е потребна и дали може да продолжи без чувство на притисок.
Позиција што ја почитува содржината
Позицијата на копчето треба да ја следи логиката на страницата. На долг водич, формата за повратна информација може да се постави по завршниот дел од содржината, каде што корисникот веќе е во положба да оцени што прочитал. На почетокот, копчето може да ја пречки визуелната хиерархија и да изгледа како дел од главната навигација.
Долниот дел на екранот е практичен на малите уреди, бидејќи раката ледно го достигнува. Сепак, копчето не смее да се поклопи со долната навигација или со системските ознаки. Помеѓуто треба да остане простор, а полето или дијалогот да се отворат надвор од областа за допир кога е можно.
Прогресивното откривање помага кога страницата содржи многу елементи. Наместо постојано видливо плавачко копче, мала икона или кратко копче „Мислиме“ може да отвори кратко мени со можности за повратна информација. Доколку формулата е важна, полето за нејзино внесување треба да се појави веднаш по изборот, без дополнително патување низ страницата.
Видливост без пречки
Во темна тема, копчињето треба да има доволен контраст со позадината. Текстуалните ознаки треба да имаат најмалку 4,5:1 во однос на бојата на позадината, а големите ознаки и границите на контролите најмалку 3:1. Користењето само на боја за пренесување значење не е доволно, бидејќи корисникот може да има одредени видови оштетен вид.
Димензиите на допидната површина се подеднакво важни како и контрастот. Копчето треба да има најмалку 44 пиксели во секоја насока, вклучително кога содржи само икона. Притивното држење и видливиот текст се подобри за разбирање, но не ја заменуваат примената на доволно голем допир.
При премин на покажувачот, копчето може да ја смени бојата или да добие ледна сенка. Други примери за соодветно однесување се дадени во упатството за микроинтеракции. Краткото исчезнување или појава не смее да ја скрие содржината, а движењето треба да се прилагоди на поставките за намалена анимација.
Пристапност и интерактивност
Корисникот што навигрира со тастатурата мора да ги достигне сите функции, вклучително копчето за повратна информација. Редоследот на фокусот треба да следува логика на страницата, а ознаката за активниот елемент мора да биде јасна. Отворениот панел не смее да ја задржи фокусот, а затворањето треба да биде можно и со тастатурата.
Контролите што содржат само икона треба да имаат читачко име на екранот и текстуална еквиваленција. Иконата за затворање, на пример, треба да биде наречена „Затвори“, а не само да има препознатлива форма. Ова важи и за статусните пораки, кои треба да бидат достапни на корисниците што не го гледаат екранот.
Појавата на форма во модален прозорец носи дополнителни обврски. Фокусот треба да се премести во неа, содржината зад него да остане недостапна за интеракција и по затворањето да се врати на копчето што ја отворило. Кога е изводливо, подобро е кратката форма да се вклучи во самата страница, без пречки.
За изборот меѓу следниве положби, се споредуваат нивните предности, ризици и соодветна примена:
| Положба на копчето | Главна предност | Главен ризик | Соодветна примена |
|---|---|---|---|
| Долен агол на голем екран | Останува достапно при прелистување | Може да се поистовети со други елементи | Долги текстови и водичи |
| Дно на малиот екран | Лесно се допира со рака | Може да ја зафати навигацијата | Читање и прегледување |
| По содржината | Не ја пречки содржината | Не е веднаш видливо | Статички страници |
| Раскриено мени | Одржува чист изглед | Додава уште еден чекор | Страници со многу елементи |
| Контекстуална форма | Поврзана со конкретна тема | Зафаќа простор | Грешки и пораки |
Микровзаемоделувања и јасни пораки
Кратката анимација може да ја потврди успешната постапка, но не смее да ја забави или привлече прекумерно внимание. Пример за погодно однесување е ледно избледнување на иконата во знак за потврда, придружено од јасна порака. Пораките за грешка треба да објаснуваат што се случило, а не само да го прикажат црвеното знак.
Микротекстот помага корисникот да разбере што ќе се случи по изборот. На пример, под описот на полето може да стои „Одговорот ќе ни помогне да го подобриме водичот“. Правилата за пишување кратки и јасни наслови се собрани во микротекстот за функциите.
По испраќањето, копчето може да се смени во „Испратено“, а до него да се појави кратко „Благодарим“. Пораката треба да остане доволно долго за да ја забележи и да биде соопштена со читач на екран. Формулата тогаш се затвора без дополнително потврдување, сѐ додека основната навигација останува непроменета.
Сценарија и практични правила за имплементација
Поставувањето зависи од начинот на користење. Кратка форма на крајот од водичот е доволна за читател, додека за детална страница може да се предвиди простор за неколку полиња. Контекстуалното копче е најпогодно кога повратната информација се однесува на конкретен дел од содржината.
Клучни одлуки за поставување
- Формата се поставува по содржината, со доволно простор меѓу текстот и копчето.
- На малиот екран, копчето останува надвор од системската лента и долната навигација.
- Кога нема доволно место, се користи раскриено мени со три или четири јасни опции.
- Контекстуалната форма се нуди само ако не го забавува исправувањето на конкретна грешка.
Сценарија за проверка
- Со тастатура, без користење на покажувачот, и со читач на екран.
- На телефон со мала ширина и на голем екран со зголемен текст.
- Со намалена анимација и со ограничен простор за вертикално движење.
- При бавна врска и при изгасено или претоварено мрежно поврзување.
Проверката треба да ја извршат и луѓе кои редовно користат интерфејсот и оние што првпат го отвораат сајтот. Важно е да се забележи дали копчињето се наоѓа без преглед на целата страница, дали се разбира неговата намена и дали отворањето на формата го прекинува четињето. Корисничките забелешки се користат како конкретни насоки, а не како оправдување за сложен дизајн.
Мерење и постепено прилагодување
Корисно е да се следат отворањето на формата, завршените испратки и напуштањето на страницата по нејзиното покажување. Овие бројки не треба да се читат како единствена мерка за интересот на корисникот, бидејќи ненаметливото решение може да биде поретко отворено. Покрај нив, важни се и кратките коментари за тоа каде се наоѓа копчето и што го спречило неговото користење.
При споредување на варијанти, подобро е да се менува еден елемент одеднаш, на пример положбата или формулатот. Добрата референтна проверка на интерфејсот може да послужи како инспирација за визуелниот ред, но пристапноста и функционалноста мора да се прилагодат на сопствениот сајт.
Со нов содржина, треба да се провери дали копчињето сè уште е логично поставено и дали не претворало во пречка. Досегашните пораки за грешка, новите прелици и промените во навигацијата се повод за нова проверка. Така, повратната информација останува на рака, а никогаш не станува главниот елемент што го одвлечува корисникот од содржината.